Verborgen Oorlog
Bestuurlijke hooghartigheid in het position paper over criminaliteitsbestrijding: een schrijnende tegenstelling
Het position paper van de burgemeesters van Gemeente Amsterdam, Gemeente Breda Gemeente Utrecht Gemeente Rotterdam en Gemeente Den Haag over criminaliteitsbestrijding, ondermijning en georganiseerde criminaliteit is een zorgvuldig geformuleerd pleidooi voor strengere maatregelen tegen malafide ondernemingen en betere instrumenten voor poortwachters zoals de Kamer van Koophandel en notarissen. Hoewel de inhoud op zichzelf waardevol is, vormt het document een schrijnend voorbeeld van bestuurlijke hooghartigheid.
De kern van het probleem: burgemeesters negeren zelf structureel misstanden
Terwijl de burgemeesters pleiten voor een hardere aanpak van criminele netwerken, blijkt uit andere documenten—zoals de klachten van Cora Westerink en de artikelen over Tilburgse bestuursculturen—dat zij zelf ambtsmisdrijven en digitale criminaliteit onder hun verantwoordelijkheid negeren. Enkele pijnpunten:
Structurele afwijzing van cybercrime-aangiften
Bestuurlijke onbereikbaarheid en intimidatie
Cultuur van straffeloosheid
Waarom is dit position paper dan hooghartig?
Morele inconsistentie
Selectieve verontwaardiging
Gebrek aan zelfreflectie
Conclusie: een schrijnend gebrek aan bestuurlijke integriteit
Het position paper is op zichzelf een nuttig document, maar het wordt ondergraven door de hypocrisie van de ondertekenaars. Burgemeesters die pleiten voor een hardere aanpak van criminaliteit, moeten eerst hun eigen huis op orde brengen:
Onderzoek ambtsmisdrijven in hun eigen gelederen.
Stop met het negeren van cybercrime en digitale intimidatie.
Zorg voor daadwerkelijke rechtsbescherming in plaats van symbolische maatregelen.
Tot die tijd blijft dit position paper vooral een voorbeeld van bestuurlijke hooghartigheid: streng voor anderen, laks voor zichzelf.



